instagram اینستاگرام
021 2264 8270

کم شنوایی ناشی از نویز

کم شنوایی ناشی از نویز

کم شنوایی ناشی از نویز

وقتی گوش انسان در معرض سر وصدای بلند قرار می گیرد، ممکن است آسیب دیده یا پاره شود. اگر میزان آسیب وارد شده زیاد باشد، فرد یک کم شنوایی ناشی از نویز یا سر و صدا را تجربه می کند. می توان گفت که تقریبا همه یک تجربه کم شنوایی ناشی از نویز یا سرو صدا را تجربه کرده اند. برای مثال شرکت در یک کنسرت موسیقی راک یا یک رویداد ورزشی می تواند، کم شنوایی کوچکی به همراه داشته باشد. این کاهش شنوایی معمولا بعد از چند دقیقه از بین می رود.

علائم این کاهش شنوایی موقتی، احساس پربودن یا فشار درناحیه گوش،صحبت کردن با صدای خفه و وزوز گوش می باشد.  قرار گرفتن در معرض صداهای شدیدتر و در مدت زمان طولانی تر می تواند، کم شنوایی دائمی ناشی از سروصدا و نیز را به همراه داشته باشد. افرادی که در مشاغل پر سروصدا فعالیت دارند، کسانی که از کارهای مبتکرانه پر سروصدا لذت می برند، کارهایی مثل تیراندازی و شکار، افرادی که به موسیقی های تقویت شده در سطح بسیار بالا گوش می دهند، در معرض خطر کم شنوایی حسی-عصبی ناشی از سروصدا قرار دارند.

کم شنوایی ناشی از نویز

تغییرات موقتی آستانه شنوایی و کم شنوایی ناشی از نویز

به مانند سایر سیستم های بدن انسان، اگر گوش انسان متحمل کار بسیار سخت و طولانی شود، می تواند خسته و فرسوده شود. جالب است بدانیم، حتی گوش کردن بصورت مداوم به صداهای با سطوح نسبتاً پایین نیز می تواند، باعث کاهش کمی در توانایی شنوایی فرد شود. حتی اگر صدای معلم شما حدود  ۷۰ تا dB 75 در یک کلاس معمولی باشد، بعد از یک ساعت درس می تواند، موجب کاهش اندکی در شنوایی گردد.

وقتی که صدا از بین می رود  یا قطع می شود، خوشبختانه گوش می تواند بطورکامل و معمولاً ظرف چند ساعت بازسازی شود. اغلب ما در قسمتی از روز با کاهش اندکی در شنوایی روبرو هستیم، گوش به راحتی توسط مواجهه با سطوح متوسط نیز خسته می شود؛ حتی اگر به نظر کم اهمیت بیاید. اصطلاح تغییرات آستانه (Threshold Shifts) برای توصیف یک تغییر در حساسیت شنوایی و معمولاً برای شنوایی ضعیف تر بکار برده می شود، و با واحد دسی بل اندازه گیری می گردد. اگر در معرض سطوح بالاتری از صدا قرار بگیرید، TTSهای حادتر و شدیدتر ایجاد می گردد. و اگر میزان تغییرات به اندازه کافی بزرگ باشد، شما می توانید آن را تشخیص دهید.

مثالی از یک TTS و تغییرات سطح صدا

مثلا شما بعداز یک روز پرمشغله در یک بزرگراه پرسروصدا درحال گوش دادن به موسیقی با صدای نسبتاً بلند هستید، و به سمت خانه حرکت می کنید. ماشین را در پارکینگ می گذارید،  و شب استراحت می کنید. صبح روز بعد، شما ماشین را روشن کرده،  و ضبط با صدای بلند روشن می شود. شما از صدای بلند موسیقی تعجب می کنید! با اینکه شب گذشته این سطح از صدا اصلا برایتان بلند نبوده است.

چرا آن صدا در صبح بسیار بلندتر بود؟ شما یک TTS را هنگام رانندگی به طرف خانه تجربه کرده اید، شما صدای موسیقی را مرتباً در طول سفر برای حفظ بلندی صدا در یک سطح ثابت،افزایش داده اید، گوش خسته ی شما،صدای بلند موسیقی را به راحتی در عصر هنگام می شنود. اما گوش استراحت کرده،صدا را بسیار بلند درک می کند.

کاهش شنوایی و نویز

تغییرات آستانه ی دائمی شنوایی

PTS ها یا تغییرات دائمی آستانه وقتی اتفاق می افتند، که TTS کاملاً بازسازی نشده باشد. بازسازی یک تغییر آستانه موقتی TTS همیشه،در حدود یک هفته طول می کشد، اگر این تغییرات حساسیت شنوایی بعد از مواجهه با صدا، برای مدت بیش از ۴ هفته ثابت بماند، PTS  اتفاق می افتد.

تغییرات آستانه دائمی و کم شنوایی ناشی از نویز یا سروصدا

در تعاریف جدید این عملکردها « تغییرات آستانه دائمی ناشی از سروصدا » نامیده می شوند، و بصورت مخفف ” NIPTS ” نوشته می شوند. تیلور و همکارانش در سال ۱۹۶۵ آزمایشاتی انجام دادند، که نتایج این آزمایشات برای درک و یادآوری نقاط کلی و مهم در مورد NIPTS ناشی از مواجهه صدای شغلی به شنوایی شناسان بسیار کمک کرد. مهمترین نکته این است، که کاهش ها در ابتدا و اغلب برای فرکانس آزمون KHz 4 ظاهر می شود. و برای تمام زمانهای مواجهه،کاهش ها در KHz 4 بیشترین بود.

ناچ یک ویژگی ثانویه برای کم شنوایی ناشی از نویز

این ویژگی شنوایی سنجی، یک ناچ noch) Khz-4) نامیده می شود، و معمولاً در بیماران با NIHL دیده می شود. در نظر داشته باشید که “ناچ”  نباید شخصی در نظر گرفته شود؛ و نباید آنرا یک ناچ “سروصدا”  نامید. یک ویژگی ثانویه این است، که کم شنوایی ناشی از نویز برای کارگران با زمانهای طولانی مواجهه در KHz 4،بزرگتر بوده، اما بیشترین رشد در ۱۵ تا ۲۰ سال اول اتفاق می افتد.

داده های گروهی به روشنی نشان می دهند، که کاهش شنوایی به سرعت برای مدت زمانی مواجهه بیشتر از ۲۰-۱۵ سال افزایش می یابد، اما برای مدت زمانهای طولانی تر مواجهه کمتر تغییر می یابد. یک نکته مهم پایانی از این داده ها این است ، که پیشرفت کاهش شنوایی در فرکانس های پایین تر (KHz 2- Hz250) بسیار آهسته تر و خطی تر نسبت به کاهش در فرکانس های بالا می باشند.

کاهش شنوایی همچنین در محدوده ی فرکانس پایین،با شدت کمتری (NIPTS<40 db) نسبت به کاهش KHz 4 همراه می باشد، که می تواند به سطوح ۶۰ تا ۷۰ دسی بل دست پیدا کند. نتیجه گیری اینکه وقتی بیماران برای مدت زمان طولانی در معرض سروصدای شغلی قابل توجه قرار می گیرند؛ باعث کاهش های چشمگیر شنوایی آنها در فرکانس های معروف نویز ۴ ، ۳ و ۶ کیلوهرتزی خواهد شد. اما کماکان شنوایی فرکانس های نسبتاً پایین را حفظ کرده، و تشخیص نسبتاً خوبی از صحبت ها را نیز حفظ می نمایند.

ویژگی های اصلی NIHL شغلی شامل موارد زیر می باشد:

* همیشه سلول های مویی گوش داخلی تحت تأثیرات حسی – عصبی قرار دارند. 

* بخاطر اینکه اغلب مواجهه های با سروصدای متقارن هستند، کاهش شنوایی دوطرفه می باشد.

نمودار شنوایی در فرکانس ۳۰۰۰ ، ۴۰۰۰ و ۶۰۰۰ هرتز به همراه بازسازی در ۸۰۰۰ هرتز بیانگر این است، که اولین علامت کاهش شنوایی ناشی از مواجهه با سروصدا ” ناچ یا شکاف ” می باشد. محل دقیق ناچ (شکاف) به فاکتورهای متعددی از جمله فرکانس سروصدای مخرب و طول مجرای گوش بستگی دارد. بنابراین در کم شنوایی ناشی از نویز یا سروصدای اولیه،میانگین حد آستانه در ۵۰۰ ، ۱۰۰۰ و ۲۰۰۰ هرتز نسبت به میانگین در ۳۰۰۰ ، ۴۰۰۰ و ۶۰۰۰ هرتز بهتر بوده است؛ و سطح شنوایی در ۸۰۰۰ هرتز معمولاً نسبت به بخش عمیق تر ناچ بهتر می باشد.

این ناچ با کاهش شنوایی مرتبط با پیری که باعث ایجاد کاهش شنوایی فرکانس بالا می شود، اما در یک الگوی شیب دار و بدون بازسازی در Hz8000 در تضاد می باشد. مواجهه با سروصدا به تنهایی نمی تواند، کاهش بزرگتر از دسی بل ۷۵ در فرکانس های بالا و ۴۰ دسی بل در فرکانس های پایین ایجاد نماید. بنابراین افراد با کاهش های مرتبط با پیری احتمالاً دارای سطوح آستانه ی شنوایی بیش از این مقادیر می باشند. سرعت (نرخ) کاهش شنوایی بعنوان یک نتیجه ی مواجهه همیشگی با سروصدا در طول مواجهه ی ۱۰ تا ۱۵ سال اول بالاترین مقدار را دارد. و با افزایش آستانه ی شنوایی کاهش می یابد. این موضوع در تضاد با کاهش مرتبط با پیری بوده که در طول زمان شتاب می گیرد.

ترومای اکوستیک (صوتی)

یک تماس کوتاه با شدت کافی باعث کشیدگی غشای پایه بیشتر از حدود الاستیک آن می شود، و آسیب مکانیکی به آن وارد می نماید. اصطلاح “ترومای آکوستیک” گاهی برای توصیف آسیب ناشی ازمواجهه با سروصدای زیاد به‌گوش یا شنوایی که‌فورا به‌گوش صدمه وارد می‌آورد، و به دنبال آن منجر به کاهش شنوایی می گردد، بکار برده می شود. ویژگی اصلی حلزون گوش حساسیت بالای آن نسبت به ترومای آکوستیک است.

ترومای آکوستیک نیمه ی رأسی گوش داخلی را تحت تأثیر قرار می دهد. قابلیت آسیب پذیری نیمه ی قاعده ای حلزون گوش باعث انتقال علائم گوش خارجی و میانی می گردد؛ و همچنین منجر به گسترش فضایی صداهای کوتاه مدت که می توانند باعث تروما گردند می شود.

 

ترومای آکوستیک گوش

ویژگی های صوت یا صدای ایجادکننده ترومای آکوستیک

* مواجهه با عامل ایجاد خطر بایستی تا حدی بالا باشد، (سطح بحرانی) بعبارت دیگر اینکه سیگنال می بایست، دارای انرژی لازم جهت کشیدن مجموعه غشای پایه-اندام کورتی بیشتراز حدود الاستیک آن باشد. محدود سطح بحرانی در انسان ها بیش از میزان ماکزیمم  ۱۴۰db SPL می باشد، که یک حد پایه رایج است.

* مواجهه “پیوسته” نباشد ، و بصورت “ایمپالسی” باشد. (ایمپالسی مدت زمان بسیار کوتاهی از میکروثانیه تا چند میلی ثانیه را شامل می شود.)

* به نظر می رسد، “زمان خیز” سیگنال، با قطری که ایجاد می کند، مرتبط است.

یک پیش بینی مهم خطر ناشی از مواجهه ی ایمپالسی این است، که چگونه فشار صوت از محیط تا سطوح اوج افزایش می یابد . زمان خیز محرک صوتی (آکوستیک) نیروی گشتاور بیشتری را به همراه دارد، که می تواند جهت جابجایی غشای پایه (قاعده ای) به کار رود. به دلیل کوتاه بودن اصوات با زمان های خیز سریع و پیک های بالا سبب تحریک فیزیولوژیک عملکردهای محافظتی طبیعی می گردند، و به به سلول های حسی حلزونی آسیب وارد می کنند.

صدای ایمپلاسی بالاتر از ۱۴۰ دسی بل، حتما انعاس صوتی آکوستیک را برانگیخته می کند.

به عنوان مثال یک صدای ایمپالسی در سطوح بالاتر از پیک ۱۴۰db SPL می تواند، به طور قطع، انعکاس صوتی آکوستیک را برانگیخته کند. اما تأخیر در انعکاس در بهترین شرایط به میزان ۲۵ میلی ثانیه است، که برای ایجاد هرگونه اثر تضعیفی بر صوت در حال عبور از گوش میانی به سمت حلزون گوش بسیار کوتاه است. به طور مشابه، مکانیزم های مهاری مرکزی از قبیل مهار فعال صوت که از طریق سیستم زیتونی–حلزونی وابران واسطه گیری می شود، بسیار کوتاه بوده، و نمی تواند حلزون گوش را در برابر یک حمله سریع محافظت کند.

در جواب این سوال که چه اصواتی که در محیط قابلیت ایجاد ترومای آکوستیک را دارا هستند، باید گفت، در حقیقت قدرت مورد نیاز برای ایجاد فشارهای زیاد  ۱۴۰db یا بیشتر ترومای آکوستیک محدود به وقایع انفجاری (بعنوان مثال انفجار یک ترقه در نزدکی گوش ) یا صدای شلیک اسلحه گرم با کالیبر (قطر لوله ی) بالا می باشد. در صنعت کارگران می توانند، در معرض سطوح بالای سروصدا مثل صداهای حاصل از چکش زدن بر سطح یک فلز قرار بگیرند، اما سروصدای ضربه ای به ندرت به سطوح بالاتر از پیک  ۱۴۰db SPL می رسند.

کیسه هوای ماشین نوعی سروصدای ایمپلاسی است، که ممکن است به گوش افراد آسیب وارد کند.

یک منبع نسبتاً جدید از سروصدای ایمپالسی بوسیله باز شدن سریع کیسه های هوای اتومبیل ایجاد می شود. بازشدن سریع کیسه درون یک فضای بسته می تواند، سروصدای ایمپالسی بالاتر از  ۱۷۰db ایجاد کند؛ و گزارشات منتشرشده ترومای ناشی از بازشدن کیسه ی هوا را ثبت کرده اند. کیسه هوا به منظور محافظت سرنشینان از تصادف با وسیله نقلیه دیگر طراحی شده است؛ که اغلب روی صندلی یا جلوی اتومبیل نصب می شود. و این امر دو خطر افزوده را برای گوش به همراه دارد.

کیسه هوای ماشین و تولید صدای ایمپلاسی

اول اینکه بایستی این کیسه های هوایی جلویی با سرعت بیشتری باز شوند، و کوتاه تر بودن زمان خیز احتمال آسیب اکوستیک را افزایش می دهد. دوم اینکه به این دلیل که کیسه با سر ارتباط برقرار می کند. کیسه می تواند ضربه ی سریع (Slap) به سر وارد کرده، ستونی از هوا درون مجرای گوش فشرده شده و در نتیجه پرده ی صماخ پاره شود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: