instagram اینستاگرام
021 2264 8270

شنوایی دوگوشی

شنوایی دوگوشی

شنوایی دوگوشی

افرادی که مشکل کم شنوایی دارند و از سمعک استفاده می کنند؛ در صورت استفاده از دستگاه هایی با ویژگی شنوایی دوگوشی می توانند پردازش شنوایی بهتری بدست آورند. از جمله مزیت های شنوایی دوگوشی مکان یابی صوتی و درک گفتار حتی زمانی که نویز وجود دارد، می باشد. در سیستم شنوایی دو گوشی مسیرهای آناتومیک و زیرساخت های عصبی وجود دارد؛ که اطلاعات دریافت شده از هرگوش را بایکدیگر ادغام می کند، و درنتیجه شنوایی بهتری برای فرد حاصل می گردد.

تعیین منبع صدا بر اساس شنوایی دوگوشی

در یک سیستم شنوایی که نشانه های دوگوشی وجود ندارد؛ اطلاعات دریافتی فضایی بسیار مختصر است. چراکه محل دریافت فرکانس صدا روی اپی تلیوم حسی حلزون در یک موقعیت غیرفضایی قرار گرفته است. با استفاده از نقشه تونوتوپیک می توان تصویری یک بعدی از فرکانس صوت بازنمایی کرد.

در شنوایی دوگوشی ، نشانه های دوگوشی باعث می شود که شنوایی فضایی در سطح افقی فراهم شود. همانطور که در سیستم بینایی ، هرچشم  اطلاعات دو بعد از فضا را به فرد ارائه میدهد، در سیستم دوچشمی دید بعد سوم یا دید عمقی نیز فراهم می شود.

تعیین مکان مولد صدا در شنوایی دوگوشی

شنوایی دوگوشی براساس اختلاف زمان دریافت اصوات

در فرکانس‌های پایین بااستفاده از اختلاف زمان رسیدن صوت‌ها به دوگوش(lTD) جهت منبع مولد صوت در سطح افقی شناسایی می‌شود. lLD هم در صورتی که منبع مولد در نزدیکی سر قرار داشته باشد، یا شدت صوت زیاد باشد؛ برای فرکانس ها پایین موثر واقع می شود. اطلاعات زمانی صوت های خالص به وسیله ویژگی وابستگی فازی فیبرهای عصب شنوایی که به فرکانس های پایین محدود است، منتقل می شود. ( درپستانداران کمتر از ۳ تا ۴ کیلوهرتز )

در یک محیط شنوایی بین ساختار طیفی صوت های کم فرکانس جاری، اختلاف زمانی وجود دارد؛ این اختلاف زمانی از اصلی ترین نشانه ها برای جهت یابی محسوب می شود. نقطه lTD 1 نقطه شروع تحریک کمترین ارزش را دارد. شنوایی دو گوشی نسبت به تغییرات lTD بسیار حساس است. این حساسیت به فرکانس تحریک وابسته می باشد. با کاهش فرکانس صدا lTD افزایش می یابد. درنتیجه در فرکانس های پایین تر، lTD بزرگتر می شود. در فرکانس ۱۰۰۰ هرتز تغییرات lTD به کمترین مقدار خود ( ۱۰μs˜ ) ودر فرکانس ۱۲۵ هرتز به بیشتر مقدار خود ( ۶۰μs˜ ) می رسد. بزرگترین  lTD  متعلق به خرگوش می باشد.

بازنمایی پیوسته شنوایی دوگوشی

بازنمایی پیوسته شنوایی دوگوشی زمانی اتفاق می افتد، که ITDs در قشر مغز از میلی ثانیه به میکرو ثانیه کاهش یابد. کوچکترشدن ITDs باعث می شود که از موقعیت فضایی منبع مولد صوت تصاویر دقیقی خلق شود. حال اگر نسبت ITDs در قشر مغز بزرگتر شود و نسبت تاخیر زمانی مسیرهای همانطرفی به دیگرطرفی افزایش یابد؛ تصاویری که از منبع مولد صوت ایجاد می شود، وضوح کمتری خواهد داشت.

نرونهای مغزی که به lTDs حساس هستند، از نظر فیزیولوژیک به تعاملات بین گوشی نیز حساس می باشند. خلق تصاویر دقیقتر در محورهای بزرگ و بازنمایی وسیع lTDs اتفاق می افتد. 

حساسیت به  lTD L در مجموعه زیتونی فوقانی (SOC) به وجود می آید. از soc  به سمت مراکز عصبی بالاتر مدوله می شود. و دقیق ترین عملکرد lTD در تالاموس بوجود می آیدو به وسیله نرون های قشری اصلاح می شود. در مراکز عصبی، نسبت تاخیر زمانی پیامهایی که الیاف همانطرفی یا دیگر طرفی منتقل می شود، پایین تر از تالاموس ۲٫۸~ می باشد. این نسبت در تالموس و قشر مغز ۱٫۸~ است. اگر پیامهایی که از مسیرهای همانطرفی و دیگرطرفی به سمت قشر مغز انتقال می یابند، نشان دهنده توازن بیشتر اطلاعات عصبی باشند، این نسبت به عدد یک نزدیکتر می شود. تاجاییکه در محور مرکزی قشر مغز این نسبت حالت خطی می یابد؛ و به کمترین مقدار خود می رسد.

شنواییدوگوشی و بینایی

عوامل تاثیرگذار بر شنوایی دوگوشی

عواملی مثل ابعاد محیط، تعداد منابع صوتی زمینه‌ای،ارتعاشات مکرر صوت از سطوح انعکاس‌دهنده صوت، بر تعامل بین دوگوشی اثرمی‌گذارد. همانطور که محورهای بزرگ lTD  در جهت یابی منبع مولد صوت موثر هستند، برای کسب اطلاعات در مورد فضای شنوایی نیز بسیار مفید هستند. ITD ها در پوش های اصوات با فرکانس بالا یا اصوات مرکب در انسان کشف شده است. و نرون های حساس به پوش ITD ها در SOC ، LSO ، MSO و IC ثبت شده اند.

عملکرد تجمعی به پردازش زمانی اطلاعات lTD منتهی می شود. اثرسايه ای سر در فركانسهای پايين، ۹۰درجه كاهش مي يابد؛ و شدت صدای دريافتی در دوگوش عملا در پايين ترين فركانسها برابر می شود.

شنوایی دوگوشی

شنوایی دوگوشی بر اساس اختلاف شدت دریافت اصوات

تنها در فرکانس های بالا، تعامل بین گوشی توسط اختلاف شدت (ILD) موثر واقع می شود. در مورد فرکانس های بالا پردازش اطلاعات بر پایه عملکرد افتراقی می باشد. درنتیجه برای فرکانس های بیشتر از ۴ کیلوهرتز اثر سایه ای ایجاد می شود؛ که کمترین مقدار نیز در فرکانس ۴ کیلو هرتز می باشد.

کدبندی مکانی

کدبندی مکانی به مکانیسم جهت یابی صدا براساس اختلاف شدت بین دوگوشی گفته می شود. تعیین منبع صدا بر پایه کدبندی مکانی در عمیق ترین لایه کولیکولوس فوقانی انجام می شود. در صورتی که شواهدی از کدبندی مکانی در هسته های کولیکولوس تحتانی، تالاموس و قشر مغزی مشاهده نمی شود. و مکانیسم اصلی برای جهت یابی براساس کدبندی زمانی (فرکانس های پایین) می باشد. همچنین در قشر مغزی، فیبرهای عصبی، حساسیت بیشتری به منابع صوتی دیگر طرفی دارند. در صورتی که شدت صوت محیط افزایش یابد، این تمایل از بین می رود یا کاهش می یابد. هرچند نمی توان بر اساس تئوری مکانی یا عملکردهای رفتاری، این مکانیسم را توجیه کرد.

در نوزادان، بلافاصله بعد از تولد، حساسیت. به ILDs ، عملکردی مشابه بزرگسالان دارد. این درحالی است که حساسیت به lTD ، براساس اکتساب تجربیات شنوایی و دریافت ورودی های حسی محیطی احراز می شود. و به آرایش مجدد نرون های مجموعه زیتونی فوقانی وابسته است.

بازنمایی قشری شنوایی فضایی

فرکانس های پایین باعث به وجود آمدن تغییرات رفتاری بر اساس تغییرات ساختاری و عملکردی می شوند. تعاملات دوگوشی و دریافت فرکانس های پایین، نه تنها باعث وسیع شدن محدوده ادراک فضایی نرون های قشر شنوایی می شوند، بلکه ، وي‍‍ژگيهای گوش خارجی كه درجهت يابی صدا درسطح قائم موثراست، درشكل پذيری وپلاستیسیتی نرونهای قشری نیز مشارکت دارند. بنابراین اینطور نتیجه می گیریم که بلوغ حساسیت فضایی قشر شنوایی اولیه (A1) تحت کنترل عوامل محیطی قرار دارد. و توسط عوامل مرکزی تامین نمی شود. می توان گفت که حس بینایی بعنوان راهنمایی برای تشکل و بلوغ پاسخ های شنوایی کاربرد دارد.

اگر در دوران کودکی، سیگنال های بینایی صدمه دیده باشند؛ بازنمایی شنوایی در کولیکولوس فوقانی به دلیل اختلال در رشد هنجار آسیب می بیند. توازن فضایی شنوایی در هسته کولیکولوس ممکن است بر اثر مشکلات بینایی ناشی از جراحی و ضربه هایی که به سر وارد شده، مختل شود. حتی در شرایطی که نشانه های محیطی جهت یابی صدا هنجار هستند، این اختلال به وجود می آید.

وظایف جهت یابی فضایی و درک الگوی زمانی به عهده منطقه شنوایی خلفی (PAF) و منطقه شنوایی قدامی (AAF) میباشد. اگر به منطقه شنوایی خلفی آسیبی وارد شود،اختلالاتی در جهت یابی بروز می کند؛ اما تاثیری بر الگوهای تمایز و درک زمانی وقایع نمی گذارد. اما آسیب وارده به منطقه شنوایی قدامی، اختلالاتیدر الگوهای تمایز و درک زمانی به وجود می آورد، و تاثیری در جهت یابی ندارد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: