instagram اینستاگرام
021 2264 8270

تجهیزات پروتزی برای مدیریت کم شنوایی

تجهیزات پروتزی برای مدیرت کم شنوایی

تجهیزات پروتزی برای مدیریت کم شنوایی

زمانی که سالمندان و بزرگسالان برای بهبود کم شنوایی خود تصمیم می گیرند، می توانند از تجهیزات پروتزی برای مدیریت کم شنوایی خود استفاده کند. درنتیجه استفاده از تجهیزات پروتزی کیفیت زندگی افراد کم شنوا بسیار بیشتر می شود.

سمعک

زمانی که تصمیم به مدیریت کم شنوایی گرفته می شود، اگر تجهیزات پروتزی مطلوب واقع شود؛ بهترین انتخاب و اولین گزینه مورد نظر سمعک است. اما جالب است که با کمال بهت و حیرت میزان استفاده از سمعک به طور چشمگیری کم است. آمار نشان می دهد که کمتر از یک چهارم بزرگسالان و سالمندان کم شنوا از سمعک استفاده می کنند. و حتی برخی از این افراد نیز به طور مرتب سمعک خود را استفاده نمی کنند. با اینحال بیش از ۸۰ درصد از تجهیزات شنوایی متعلقبه سالمندان و بزرگسالان بیش از ۶۵ سال است. و درحال حاضر متوسط سن استفاده کنندگان جدید سمعک ۷۰ سال است.

با اینکه اغلب کاربران سمعک احساس رضایت در مورد سمعک خود دارند؛ اما اکثر بزرگسالان کم شنوا، با استفاده از سمعک مشکل دارند. و همچنان سعی بر عدم استفاده دارند. اغلب بزرگسالانی که کم شنوایی خود را پذیرفته اند، بسیار راحت تر به خرید سمعک اقدام می کنند. اما متاسفانه بسیاری از بزرگسالان و سالمندان با وجود اینکه شدت کم شنوایی شان زیاد است، آن را نمی پذیرند. و درنتیجه پیشنهاد دیگران و خانواده برای خرید تقویت کننده را نیز رد می کنند.

سمعک برای مدیریت کم شنوایی

حمایت های اجتماعی و مسائل مالی در پذیرش سمعک

از جمله عوامل مهم دیگری که بر استفاده از سمعک تاثیر دارد، حمایت اجتماعی است. می توان گفت که تشویق های دیگران ازجمله خانواده، همسر، پزشک و ادیولوژیست در پذیرش سمعک بسیار تاثیرگذار است. اما مسائل مالی و یا ظاهر سمعک و تقویت کننده ممکن است از عواملی برای ممانعت استفاده باشد. هرچند در نتیجه تحقیقات چنین بیان شده که مباحث مالی از اهمیت کمتری نسبت به شخصیت و سلامت فرد دارد.

به طور مثال تحقیقی در سوئد بر روی سالمندان کم شنوا انجام شد، در این تحقیق به سالمندانی که کاندید دریافت سمعک بودند؛ سمعک رایگان داده می شد. اما تنها ۶ درصد از آنها به مزیت این پیشنهاد توجه می کردند. البته قبل ذکر است که جوانا بیشتر از سالمندان و بزرگسالان به ظاهر سمعک اهمیت می دهند؛ و استفاده از سمعک را نوعی عیب می پندارند. مسائل شخصیتی مثل اعتماد به نفس، برون گرایی و اضطراب ازعوملی هستند، که در درک سمعک به عنوان یک عیب موثر هستند.

LOC روشی برای کنار آمدن با سمعک

برای پذیرش راحتر سمعک از روش های کنار آمدن و کنترل منبع (LOC) استفاده می شود. LOC به این نکته اشاره می کند؛ که افراد چگونه توانایی خود را برای اطمینان از یک نتیجه مطلوب درک می کنند. کسانی که LOC درونی دارند؛ بر این باورند که اتفاقات زندگی مطابق رفتارهای خودشان رقم می خورد. اما برعکس افرادی که LOC بیرونی دارند، معتقدند که اتفاقات براساس شانس، تقدیر و بقیه مسائل رخ می دهند. بزرگسالان و افرادی که برای مشکل کم شنوایی خود به دنبال راه حل هستند، و استفاده از تقویت کننده را می پذیرند؛ LOC  درونی دارند.

نقش مهم ادیولوژیست در پذیرش سمعک

باتوجه به‌تمام این مطالب آشنایی با کم‌شنوایی و سمعک وتقویت کننده برتصمیم افراد در پذیرش و رد سمعک تاثیر دارد. سوالی که ممکن است برای شما هم پیش بیاید؛ این است که در مقابل این عوامل برای ممانعت استفاده از سمعک و تقویت کننده چه باید کرد؟ مطمئنا ادیولوژیست می تواند بیشترین و مهمترین نقش را در این مرحله ایفا می کند. ادیولوژیست ها باید تاثیرعوامل فیزیولوژیکی، اجتماعی وشخصیتی فرد را روی پذیرش وکاربرد تقویت کننده درنظربگیرند. کسانی که کاندید استفاده از سمعک می شوند، باید به صورت واقع بینانه تمام جوانب استفاده از سمعک را در نظر بگیرند، و همه مزایا و محدودیت های آن را بسنجند.

برای تشویق افرادو بررسی سطح انتظارات آنها می توان از ابزارهای مشاوره مثل نتایج مورد انتظارازمقیاس مالکیت سمعک، استفاده کرد. در هنگام انتخاب سمعک مناسب حتما باید به راحتی و سهولت تنظیمات دقت شود. تا چندی پیش چندین حافظه مختلف، میکروفن های directional ومدارهای تراکمی در سمعک ها وجود نداشت. ولی امروزه این موارد از مزایای سمعک ها هستند؛ و می توان از آنها برای تشویق فرد برای استفاده از سمعک بهره برد. با اینکه اغلب ا فراد تکنولوژی های جدید را ترجیح می دهند؛ اما ممکن است، محدودیت های فیزیکی و شناختی، میزان سودمندی این تجهیزات را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین، موارد ذکر شده باید به صورت دقیق و در تطابق کامل با نیازهای بیمار انتخاب شوند.

نقش ادیولوژیست در پذیرش سمعک

تجهیزات قابل کاشت

سالمندان و بزرگسالانی که به کم شنوایی شدید تا عمیق دچار هستند، مخصوصا کسانی که قبل از کم شنوایی، زبان را آموخته اند، برای کاشت حلزون انتخاب می شوند. خوشبختانه برای کاشت حلزون شرایط سنی تعیین نشده است. و بزرگسالان ۸۰ تا ۹۰ ساله عمل کاشت حلزون موفقیت آمیز داشته اند. اما معیارهایی وجود دارد، که قابلیت یک فرد سالمند برای سود بردن از کاشت حلزون را تحت تاثیر قرار می دهد. مثلا تحلیل گانگلیون مارپیچی، پیرگوشی مرکزی و خطرهای جراحی در سالمندان ممکن است، نتیجه بخشی کاشت حلزون را کاهش دهد.

توجه به مشکلات جراحی در هنگام کاشت تجهیزات پروتزی برای مدیریت کم شنوایی سالمندان ضروری است.

مشکلات جراحی که توجه به آنها ضروری است، شامل موارد التیام جراحات، وجود دیابت، فشارخون یا سایرمشکلات عروقی می باشد. اختلالات ریوی و کلیوی ممکن است، مانع از استفده بیهوشی شود. درنتیجه در هنگام انتخاب افراد سالمند برای کاشت حلزون، باید این مشکلات را بررسی کرد. اما خبر خوب این است؛ که در تحقیقاتی که اخیرا Cathelin وهمکارانش بر روی گروه بزرگسالان با سن بیشتر از ۷۰ سال انجام داده اند، نتایج کاشت حلزون برای این گروه موفقیت آمیز بوده است. و بهبود قابل توجهی برای بیماران اتفاق افتاده است. و درمقایسه با کاشت حلزون در یک گروه جوانتر به این نتیجه رسیدند، که بهبود شنوایی صرف نظر از سن افراد رخ داده است. و هیچ گونه عوارض جراحی در هر دو گروه مشاهده نکردند.

همچنین Francis وهمکارانش دربررسی یک گروه بزرگسالان ۵۰ ساله وبالاترکه جراحی کاشت حلزون داشته اند، بهبود قابل توجهی در درک گفتار، سطح فعالیت های اجتماعی ومیزان اعتمادبه نفس آنها، گزارش کردند. Vermeire وهمکارانش بر روی سه گروه سنی متفاوت  مطالعاتی انجام دادند. (گروه های سنی بزرگتر از ۵۵ سال، بین ۵۶ ت ۶۹ سال و بزرگتر از ۷۰ سال) در هر سه گروه بهبود بازشناسی گفتار وکیفیت زندگی گزارش شد. اما میزان بهبود در گروه سنی مسن تر (بادرنظرگرفتن متوسط آستانه های تون خالص بعدازعمل) نسبت به دوگروه دیگرکمتر بود. پیشرفت درتکنولوژی کاشت وهم چنین درک بهتر از تاثیر کاشت روی مکانیسم شنوایی مرکزی، وسودمندی کاشت دربزرگسالان با CIs را افزایش می دهد. 

کاشت حلزون می تواند وزوز گوش را در بزرگسالان و سالمندان بهبود دهد.

ازمزایای دیگر کاشت حلزون دربزرگسالان و سالمندان تسکین وزوز می باشد. دریک بازبینی روی منابع موجود درباره CI، نتایج ۱۷ مطالعه نشان داد، که بیشتر بزرگسالان با CI، اظهار کرده اند، که شدت وزوز گوششان کاهش یافته است. و تنها تعداد اندکی (کمتر از ۹ درصد) افزایش شدت وزوزشان راگزارش کرده اند. نکته جالب توجه این است که اگرچه به طورمعمول CIs به صورت یکطرفه به کارمی رود، اما برخی افراد کاهش وزوز دوطرفه ر اگزارش کرده اند.

سمعک های استخوانی لنگری (BAHA) دومین گروه از تجهیزات قابل کشت می باشند. این روش ممکن است، برای بزرگسالان و سالمندان باکم شنوایی انتقالی  وآمیخته  وهمچنین بزرگسالان با کم شنوایی حسی عصبی یکطرفه که تکنیک های سابق مدیریت کم شنوایی برای آنها مفید نیست، کارآمد باشد. BAHA همانند روش CLs یک روش و درمان تصویب شده در سازمان غذا و دارو می باشد. این دستگاه ها در مقایسه با سمعک های مرسوم BC کیفیت صدای بهتر و راحتتری را ایجاد می کنند.

بزرگسالانی که اتیولوژی های مختلف مثل بدشکلی های گوش خارجی یا میانی، بیماری های مزمن گوش میانی، اتواسکلروز، نورومای اکوستیک وتروما را دارند، می توانند از این سیستم ها بهره ببرند. اما متاسفانه بهبود قابل توجهی در مورد جهت یابی برای بزرگسلان که کم شنوایی حسی عصبی یکطرفه دارند، گزارش نشده است. با این حال سالمندان و بزرگسالانی که از سیستم BAHA استفاده کردند، درحالت کلی رضایت کافی داشته اند. و بهبود خوبی در ارتباط با محیط اطراف کسب کرده اند.

کاشت حلزون گوش برای بزرگسالان

تکنولوژی کمک شنوایی

در بیشتر مواقع برای افراد کم شنوا مشکلاتی به وجود می آید؛ به منظور کاهش  اثرات و مشکلات کم شنوایی تکنولوژی کمک شنوایی ایجاد شده است. که شامل تجهیزاتی مانند تقویت کننده های شخصی، سیستم های ارتباط ازراه دور، سیستم های تقویت کننده در فضاهای بزرگ، سمعک های تلویزیونی و وسایل هشدر دهنده می باشد. تجهیزات کمک شنوایی ممکن است، برای ارتباط بهتر درمکان های بزرگ ودرمحیط های نویزی، به همراه سمعک به کار روند؛ و یا بدون نیاز به یک وسیله کمکی استفاده گردند.

این گونه تجهیزات براساس نیازها وخواسته های استفاده کنندگان و نیز الزام قانون سال ۱۹۹۰ امریکا ساخته شدند. در این قانون دست یابی به ارتباط برای همه افراد دارای ناتوانی یا کم توانی تضمین می شود. این قانون دست یابی به ارتباطات در مکان های زیر را پوشش داده است.

  مکان های عمومی وفضاهای باز

  مکان های سکونتی

  مکان های سرو غذا ونوشیدنی

  نمایشگاه ها و مکان های تفریحی وسرگرمی

  مکان های تجمع عمومی

  فروشگاه ها

  مراکز خدماتی

  حمل و نقل عمومی 

از جمله وسایل کاربردی و مفید در این مکان ها می توان به موارد زیل اشاره کرد. تلفن‌های متنی، رمزگشاهای برنامه های تلویزیونی، نسخه قابل چاپ متون بزرگ، مترجمین زبان اشاره و وسایل کمک شنوایی . دراین سیستم دست‌یابی افراد کم‌شنوا به ارتباط تلفنی از طریق عمل تجهیزاتی مثل سیستم های تقویت کننده فراهم می شود. که در آن سخت افزار تلفنی به همراه یک تلفن متنی و با کمک های اپراتور ترکیب می شود، و اپراتور متون تایپی را دریافت و برای فرد با شنوایی نرمال به صدا تبدیل می کند. و همچنین اطلاعات فرد گوینده را برای فرد با آسیب شنوایی به متن تبدیل می کند.

انواع تجهیزات پروتزی برای مدیریت کم شنوایی :

تقویت کننده های شخصی (personal amplifiers)

وسایلی کوچک و قابل حمل که با نیروی باطری کار می کنند، و می توانند در ارتباطات رودررو و هم چنین به عنوان سمعک های تلویزیونی به کار روند. این وسایل ضرورتا به عنوان سیستم های تقویت کننده کلی عمل می کنند، و ممکن است تاحد ۵۰dB بهره فراهم کنند. برخی ازاین وسایل دارای تاکید high F هستند. هنگامی که این تجهیزات به همراه یک میکروفون کنترل ازراه دور (سیمی یا بی سیم) بکار برده شوند، درکاهش اثرات نویز زمینه روی درک پیام موثرند.

تکنولوژی ارتباط از راه دور (Telecommunication)

همانند تلفن های تقویت کننده و متنی، تقویت کننده های تلفن ممکن است به شکل های زیر موجود باشند:

۱) تلفن های سخت افزاری

۲) تقویت کننده های با رسیورسیمی (self-contained)

۳) تقویت کننده های وصل شده به رسیورتلفن (in-line)

تلفن های تقویت کننده سیمی وبی سیم ممکن است،  تاحد ۵۵dB بهره فراهم کنند. برخی تلفن های تقویت کننده دارای خصوصیاتی از قبیل تاکید فرکانسی بالا یاپایین، ولوم کنترل، زنگ چشمک زن، صدای زنگ بلند، دکمه های بزرگ، گوشی های سازگار با تله کویل وعملکرد چندحافظه ای می باشند. تقویت کننده های In-Line ممکن است، تاحد ۴۰dB بهره فراهم کنند؛  و برخی از آنها مجهز به تون کنترل شده اند. هدف این دستگاه ها تقویت سیگنال منطبق با نیازها و خواسته های شنونده، می باشد. 

تقویت کننده های قابل حمل به وسیله یک بند لاستیکی بادوام به گوشی تلفن وصل می شوند. این تقویت کننده ها می توانند تاحد ۳۰dB بهره فراهم کنند. برای افرادی که سطح توانایی شنیداری شان مانع از سود بردن از تقویت کننده شود، تلفن های متنی (TTYs، TDDs) موجودمی باشند. علاوه براین، کامپیوترهای شخصی و وسایل فرستنده متن،از روش های پرطرفدار انتقال پیام های تایپ شده می باشند.

سیستم‌های ارتباط گروهی وفردی درمکان های بزرگ، مثل مدوله‌سازی فرکانس(FM) و سیستم‌های حلقه القایی وفروسرخ

سمعک های تلویزیونی (Television Aids)

اینگونه سمعک ها از هردو گونه تکنولوژی تقویت کنندگی و رمزگشایی استفاده می کنند. یکی از انواع این وسایل تقویت کننده ازتکنولوژی فرکانس رادیویی (RF) استفاده می کند. که سیگنال ها را به صورت وایرلس درطول مسافتی تا حد ۳۰۰ feet انتقال می دهد. بعدازسال ۱۹۹۳ در آمریکا زیرنویس بسته (CC) روی همه تولیدات تلویزیون که دارای لامپ تصویر ۱۳inch یابزرگتر باشند، موجود می باشد.

تجهیزات هشداردهنده (Alerting Devices)

این تجهیزات شامل محدوده ای ازسخت افزارهای الکتروتکنیکال هستند. مثلا هشداردهنده‌های ساعت‌های زنگی، هشداردهنده‌های تلفن، هشداردهنده بینایی به صورت دود وهشداردهنده‌های زنگ جزء این دسته می‌باشند. سیستم های حسی اکوستیکی، الکترونیکی یا القایی به منظورفعال کردن این هشداردهنده های کمکی به کارمی روند. در انتخاب تجهیزات پروتزی برای مدیریت کم شنوایی باید به مزیت ها ومحدودیت های وسیله در راستای برآوردن نیازها وسلیقه کاربر توجه کرد.

درهنگام خرید این تجهیزات،مهمترین امر توجه به توانایی‌های شنیداری فرد وهمچنین توانایی مالی او برای خرید ونگهداری وسیله می باشد. از موراد مهم دیگر نیز توجه به دقت بینایی و توانایی حرکات دستی است، که بیمار بتواند به تنهایی با وسیله کارکند. آن را روشن وخاموش کند، باطری های آن راعوض کند، آن راتنظیم کند؛  و همچنین اینکه درمواقع لزوم آن را باوسیله همراه دیگری جفت کند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: